بهداشت و سلامتی پزشکی

اختلال دو قطبی

do-ghotbi2
توسط mahdieh

اختلال دو قطبی

اختلال دوقطبی (شیدایی- افسردگی) نوعی اختلال خلقی و یک بیماری روانی است. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق می شوند. اختلال دوقطبی به صورت معمول در آخر دوره نوجوانی یا اوائل دوره بزرگسالی تظاهر پیدا می کند. این بیماری انواع مختلفی دارد که مهم ترین انواع آن اختلال دوقطبی نوع یک و اختلال دوقطبی نوع دو است.
تفاوت این دو اختلال در وجود دوره شیدایی است: در نوع یک این حالت اتفاق می افتد ولی در نوع دو فرم خفیف تری از آن که نیمه شیدای یاست، بروز می کند. شروع بیماری معمولا با دوره ای از افسردگی می باشد و پس از یک یا چند دوره از افسردگی، دوره شیدایی بارز می شود. در تعداد کمتری از بیماران شروع بیماری با دوره شیدایی یا نیمه شیدایی است.
دوره های شیدایی از چند روز تا چند ماه به طول می انجامند و معمولا شدت آنها باعث می شود که بیمار نیازمند درمان جدی به صورت بستری یا همراه با مراقبت زیاد باشد.
با فروکش کردن علایم، به خصوص در اوایل سیر بیماری، معمولا فرد به وضعیت قبل از بیماری خود بر می گردد و به همین دلیل بسیاری از بیماران یا خانواده های آنان تصور می کنند بیماری کاملا رشه کن شده و دیگر نیازی به ادامه درمان وجود ندارد. بنابراین درمان خود را قطع می کنند. اما قطع زودهنگام درمان خطر برگشت بیماری را بسیار افزایش می دهد و باعث می شود که بیماری در فاصله چند ماه عود کند.
 do-ghotbi1
شیوع اختلالات دوقطبی
حدود یک نفر از ۱۰۰ بزرگسال در طول زندگی خود دچار این اختلال می گردد. معمولا این اختلالات بعد از سنین نوجوانی اتفاق می افتد. در سنین بالاتر از ۴۰ سال این اختلالات غیرمعمول است. مردان و زنان به یک اندازه در معرض ابتلا به این اختلالات قرار دارند.

علل اختلالات دوقطبی
دلیل قطعی برای این اختلالات شناخته نشده، اما تحقیقات نشان می دهد که:
اختلالات دوقطبی منشاء ارثی دارد، به عبارتی ژن ها بیشتر از تربیت در این اختلالات موثرند.
ممکن است مشکل فیزیکی در قسمتی از مغز که کنترل حالات روحی را به عهده دارد عامل این اختلالات باشد، به این دلیل است که این اختلالات با دارو قابل درمان هستند. نوسانات خلقی ممکن است گاهی توسط استرس و یا بیماری بوجود بیایند.

علایم اختلالات دوقطبی
علائم بیماری بستگی به این دارد که خلق شما به سمت افسردگی یا شیدایی تغییر کرده باشد.

۱- افسردگی
احساس افسردگی احساسی است که همه ما در طول زندگی آن را تجربه کرده ایم. این احساس می تواند به ما در شناخت و برخورد با مشکلات زندگی کمک کند، اما در افسردگی بالینی یا اختلالات دوقطبی این احساس افسردگی بسیار شدیدتر است. در این حالت احساس افسردگی برای مدت طولانی باقی می ماند و حتی انجام امور عادی زندگی را سخت یا غیرممکن می سازد. در صورتی که شما افسرده شده باشید متوجه این تغییرات در خود شده اید:

do-ghotbi2
روحی:
•     احساس غمگینی که از بین نمی رود.
•    احساس نیاز به گریستن به هیچ دلیلی
•    از دست دادن تمایل و رغبت به همه چیز
•    عدم لذت بردن از چیزهایی که قبلا لذت می بردید.
•    احساس بی قراری و آشفتگی
•    از دست دادن اعتماد به نفس
•    احساس بی ارزشی و ناامیدی
•    زودرنجی و تحریک پذیری
•    فکر کردن به خودکشی

فکری:
•    از دست دادن قدرت فکر کردن مثبت و امیدوارانه
•    از دست دادن قدرت تصمیم گیری حتی در موارد ساده
•    مشکل تمرکز کردن

جسمی:
•    کم شدن اشتها و وزن
•    مشکل خوابیدن
•    بیدار شدن زودتر از موقع
•    احساس خستگی کامل
•    یبوست
•    عدم تمایل به رابطه جنسی

رفتاری:
•    مشکل در شروع و به پایان رساندن کارها (حتی کارهای روزمره)
•    گریه کردن زیاد و یا احساس نیاز به گریه و عدم توانایی گریستن
•    پرهیز از مواجهه با افراد

۲- شیدایی یا هیجان
شیدایی یک احساس خوشحالی، افزایش انرژی و خوش بینی بیش از اندازه است. این حالت می تواند آنقدر شدید باشد که فکر کردن و قضاوت شما را تحت تاثیر قرار دهد. ممکن است تفکرات عجیبی راجع به خود داشته باشید، تصمیمات بدی بگیرید و به صورت شرم آور، مضر و گاهی خطرناک رفتار کنید. مانند حالت افسردگی، در این حالت هم زندگی فرد مختل می شود و می تواند روابط و کار فرد را تحت تاثیر قرار دهد. در حالی که این حالت خیلی شدید نباشد به آن شیدایی خفیف می گویند. در صورتی که شما شیدا شوید ممکن است حالات زیر را در خود مشاهده کنید:

روحی:
•    بسیار شاد و مهیج
•    عصبی و برانگیخته شدن توسط کسانی که در خوش بینی شما شریک نمی شوند.
•    احساس برتر بودن بیش از اندازه

فکری:
•    پر از ایده های جدید و مهیج
•    پریدن از یک ایده به ایده دیگر
•    شنیدن صداهایی که افراد دیگر نمی شنوند.
جسمی
•    بی میل یا ناتوان از خوابیدن
•    پرانرژی
•    افزایش تمایل به رابطه جنسی
رفتاری:
•    برنامه ریزی های بلندپروازانه و غیرواقعی
•    بسیار فعال و پرجنب و جوش
•    رفتارهای نامعمول
•    حرف زدن سریع که دیگران ممکن است متوجه صحبت های او نشوند.
•    تصمیمات عجولانه و گاهی با نتایج مصیبت بار
•    ولخرجی
•    احساس صمیمیت زیاد
•    بروز بیش از حد احساسات
Depression

 

اگر شما در اواسط دوره شیدایی برای اولین بار باشید، ممکن است متوجه هیچ چیز غیرعادی نشوید. حتی دوستان و خانواده شما نیز ممکن است متوجه نشوند. حتی ممکن است اگر کسی سعی کند در این مورد نظری ابراز کند ناراحت شوید.

علایم جنون:
اگر دوره های شیدایی و یا افسردگی خیلی جدی شود، شما ممکن است دچار علایم جنون شوید.

حالت شیدایی:
علایم این حالت شامل احساس خودبزرگ بینی است- اینکه مسئول انجام یک ماموریت مهم بوده یا از یک قدرت بسیار زیاد برخوردار است.

حالت افسردگی:
احساس گناه شدید، احساس بدترین بودن و یا حتی احساس عدم وجود.
علاوه بر این اعتقادات نامعقول فرد ممکن است دچار توهم شده که شامل شنیدن، دیدن، بوییدن و یا لمس کردن چیزها یا کسانی که وجود ندارند.
بین دوره ها
قبلا بر این باور بودند که اگر شما از اختلالات دوقطبی رنج می برید، باید در بین دوره ها افسردگی و شیدایی خلق متعادل داشته باشید، اما اکنون می دانیم که در این حالت علیرغم بهبود ظاهری ممکن است علایم افسردگی خفیف و مشکلات ذهنی ادامه پیدا کند.
(Visited 15 times, 1 visits today)
  

درباره نویسنده

mahdieh

Leave a Comment