ستاره سهیل – دانشنامه تصویری برتر

ستاره سهیل

by اختر شناسی, علوم پایه in فوریه 25, 2015

Capella-01w-660x330

ستارهٔ سُهـِیل (آلفا شاه‌تخته، alpha Carinae) یا پَرَک درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی شاه‌تخته است. سهیل پس از شباهنگ دومین ستارهٔ پرنور آسمان شب است ولی در مدارهای شمالی قابل دیدن نیست. برای نمونه در شهر تهران تنها یک درجه از افق بالا می آید و بعد از حدود ۳ ساعت غروب می کند و در شهری مانند بندرعباس نیز بعد از حدود ۶ ساعت بعد ازطلوع قابل مشاهده میشود. برای دیدن آن باید به مناطق با عرضهای جغرافیایی پایین تر سفر کرد، دلیل ورود نام این ستاره به فرهنگ فارسی به شکل ضرب المثل همین کم پیدا بودن آن است. ستاره سهیل یک ابرغول سفید است و با ۹ جرم خورشیدی و قطر ۷۰ برابری خورشید از نزدیکترین نامزدهای ابرنواختر به شمار میرود. این ستاره در فاصله ۳۱۳ سال نوری از زمین قرار دارد و درخشندگی آن حدود ۱۰۰۰۰ برابر خورشید تخمین زده شده.

سهیل نامی عربی به معنای «درخشان» است. نام‌های فارسی این ستاره پرک و اگست است. در کشورهای اسلامی از واژهٔ سهیل برای نام‌گذاری پسران استفاده می‌شود.

قدیمیان دربارهٔ آن می‌گفتند که ستاره‌ای است در جانب جنوب که اهل یمن نخست آن را می‌بینند و با برآمدن آن میوه‌ها می‌رسند.

چنانچه سنائی در این باره می‌گوید:

دردیار تو نتابد آسمان هرگز سهیل
گر همی باید سهیلت، قصد کن سوی یمن

گالری تصاویر

969_IMG_2226-s 250px-Canopus iranastro-1349293971 hubble-image-580x561  Kembles_Greg_Noel 86985_873 5419_orig 13667_575 402675_949 177239102108734606195457162468472169 a8228d864c8286682bfd6edc38b540b8DEN109