شیرین بینا – دانشنامه تصویری برتر

شیرین بینا

by چهره های زن, فرهنگ و هنر in دسامبر 15, 2014

شیرین بینا (زاده ۱۳۴۳، مرند)، بازیگر زن تاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است.

 

4665_2 Behnosh_Bakhtiari_Va_Shirin_Bina1 IMAGE634556750488056250 Noura-Hashemi-Golab-Adineh-Shirin-Bina-4 orginal-artist-1202 Shirin_Bina(8) shirin_bina1 shirin_bina2 shirin-bina Shirine Bina

 

زندگی

شیرین بینا (زاده ۱۳۴۳، مرند)، بازیگر زن ایرانی است که از سال ۱۳۷۲ با بازی در فیلم «تیک تاک» فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد. نام اصلی وی شیرین صدق گویا می‌باشد و بینا نام خانوادگی همسر اوست که وی این نام را به عنوان نام هنری خود انتخاب نموده است[۱]

به علت آنکه خواهر وی نیز بازیگر است و از اسم صدق‌گویا (نگین صدق‌گویا) استفاده می‌کند، وی از نام فامیل “بینا” استفاده می‌کند.

وی دارای مدرک لیسانس علوم تربیتی از دانشگاه آزاد است.[۱] او برای بازی در فیلم تیک تاک، نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش دوم زن در دوازدهمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر شد.

فیلم‌شناسی

  1. سگ‌های پوشالی (رضا توکلی ۱۳۹۲)
  2. تو و من (محمد بانکی ۱۳۹۱)
  3. حریم (۱۳۸۷)
  4. دایناسور (پرویز شیخ طادی ۱۳۸۶)
  5. ماه شب چهارده (۱۳۸۵)
  6. محاکمه (ایرج قادری ۱۳۸۵)
  7. جای او دیگر خالی نیست (۱۳۸۴)
  8. سرخی سیب کال (محمدعلی طالبی ۱۳۸۴)
  9. تب (رضا کریمی ۱۳۸۲)
  10. روزگار سپری شده (۱۳۸۲)
  11. فرش باد (کمال تبریزی ۱۳۸۱)
  12. سهراب (سعید سهیلی ۱۳۷۸)
  13. کیسه برنج (۱۳۷۵)
  14. بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
  15. تیک تاک (۱۳۷۱)

کوتاه

  • دفاع مقدس؛ (عبدالله باکیده ۱۳۷۸)
  • تکه‌ای از آسمان؛ (امیر فیضی ۱۳۷۹)
  • گلی برای نرگس؛ (عبدالرضا فیروزان ۱۳۸۳)
  • جنس دوم؛ لاله مستوفی (۱۳۸۲)

مجموعه تلویزیونی

  • تصویر یک رویا (۱۳۷۷-۱۳۷۵)
  • روزهای زندگی (۱۳۷۸-۱۳۷۷)
  • مریم مقدس (شهریار بحرانی ۱۳۷۹)
  • تب (۱۳۸۱)
  • کمکم کن (رمضان ۱۳۸۳)
  • رویای خیس ۱۳۸۴)

تله‌فیلم‌ها

  • خشم و قضاوت؛ (مهرداد خوشبخت ۱۳۸۰)
  • برگه‌های سفید؛ (شفیع آقامحمدیان ۱۳۸۲)
  • جای توخالی؛ (محسن قصابیان ۱۳۸۲)
  • جای او دیگر خالی نیست؛ (مهرداد خوشبخت ۱۳۸۴)
  • عروس زندان؛ (پرند زاهدی ۱۳۸۶)
  • در انتهای نیزار؛ (مصطفی صفاری ۱۳۸۶)
  • پازل؛ (علی غفاری ۱۳۸۶)

تئاتر

  • بر پرده افلاک؛ (حسن سرچاهی ۱۳۸۴)
  • امپراطور و آنجلو؛ (امیر دژاکام ۱۳۸۶)

Leave a Reply