ادبیات جامعه شناسی

گویش گزی

گویش گَزی گویشی است که اهالی گز در استان اصفهان ایران بدان سخن می‌رانند.
توسط 14p.ir

گویش گَزی گویشی است که اهالی گز در استان اصفهان ایران بدان سخن می‌رانند. این زبان عضو زبان‌های مرکزی ایران و از شاخهٔ زبان‌های ایرانی شمال غربی است. گزی در کنار گویش یهودیان اصفهان، سدهی و چند گویش ناپژوهیدهٔ دیگر گروه زبان‌های فلات مرکزی ایران را تشکیل می‌دهند. آمار دقیقی دربارهٔ تعداد گویشوران این زبان در دست نیست.

همخوان‌ها در گزی p, b, t, d, c, j, k, g, q, f, v, s, z, š, ž, x, g, h, m, n, r, l, y بوده و برابر با همخوان‌های زبان فارسی می‌باشند؛ جز آوای γ در یکی از لهجه‌های این گویش. واکه‌های این گویش هم عبارتند از i, e, a, u, o, ā, ü, ö (?), ey, āy, ow ~ öy.

سیر دگرگونی واجی از نیاایرانی به شاخهٔ شمال غربی

  • ts> s برای نمونه kas به معنای کوچک برابر با که فارسی؛ *dz> z برای نمونه در zomā به معنای داماد؛ *tsw> sp برای نمونه در ösbö به معنای سفید؛ *dzw> zb در ozun ~ uzun به معنای زبان؛ *d w> b در ber به معنای در؛

 

 

گویش گَزی گویشی است که اهالی گز در استان اصفهان ایران بدان سخن می‌رانند.

گویش گَزی گویشی است که اهالی گز در استان اصفهان ایران بدان سخن می‌رانند.

 

دانشنامه تصویری فارسی

(Visited 84 times, 1 visits today)
  
کانال گردشگری

درباره نویسنده

14p.ir

Leave a Comment